به نام ايزدِ عشق

تقدیم به:

          کسی که

                    نمی دانست پا جا پای خدایان گذاشته است

ح الف میم دال

قسم به پایانت

با شروعی از سه نقطه ها

به رمز گونه آمدنت

                      به شعر

                             به حرف

                                       و نزدیکی این دستها

با سایبان تو رفتن

                  تا آفتاب

و شب 

کویر شدن از سکوت

                       ترک برداشته

                                      فاصله ها

با قسمت چشم هایت شدن

رو به روی ایستادن به کوه

دست برداشته         از تمام آیه ها

برای خط بردن تو

انگشتهایی

           که رفته اند

                       تا سر گرفتن از کجا

با رو خوانی نفسهایت

تا بوی پیچیده

              به ملحفه های سفید

خوابی

که غوطه ور نامت شده

با رود

به گلایه بردن این سطرها

که نه خطی

             برای انکارت

نه

    این جنونٍ

               تن به آب زده ...                    

                         

/ 56 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمدرضاسيف

سلام ببخشيد خيلی دير اومدم ولی ميامو ميخونم

اسداللهي66

تصنعی در شعر يعنی چی؟ نفهميدم خانم سردشتی. توضيح بديد ممنون می شم. اسداللهی.

فاطمه

سلام از شعرت لذت بردم خصوصا پست قبلی ات با شعری از شهید آمده ام...

خب نظر شما کاملا بی معنی يا ناشی از نا آگاهيتونه. چون می شود که شاعر از نا خود آگاه خودش استفاده کنه: جواب ها: ۱.ناخود آکاه جمعی و آرکی تایپ ها(یونگ) ۲.نا خود آگاه فرويدی ۳.ناخود آگاه به معنای عاميانه قطعا سومی به نظر شما بر می گرده اما اين دليل کاملا بچه گانه است چون با نقيض شاعر بودن و استفاده از فنون آن روبروييم(نگاهی پوزیتیویسی) در عين حال بررسی های خيلی روانشناسان(در مسند اصلیشون لاکان) نشون داده خلق هنر ربطی به الهام و کوشش نداره بلکه کاملا امری مربوط به عادت و تربيتيه... پس نوع شعر نوشتن و خلقتون رو تحميل نکنيد(هر چند من نمی گم چگونه می نویسما) جالب تر آنکه در وضعيت مدرن اصرار بر خلق و تفکر در بطن ساختار در بسياری از آثار مانا مشهوده و حتی شايد وسژگی بارز هنر فرا صنعتيه..... اسداللهی.

ٌصحابه

سلام .به نظرم شعر قشنگيه ودلم ميخواد بارها بخونمش!

اسداللهی۶۶

سلام اقای اسداللهی . ساختگی بودن یعنی کوشش کردن در ساختن یه سطر یا کل اثر . وقتی از نا خوداگاهش شاعر هیچ تاثیری نگیره و کاملا اگاهانه سطری رو بسازه شعر شکل تصنعی به خودش می گیره. تا بعد...

اسداللهی۶۶

اين کامنت شما بود سرکار سردشتی. ببخشيد لحن کامنتام تنده... اما شايد اينترنت رسالتش همينه... بی پرده بودن در اين فضا جای بررسی و کاوش داره... ارادتمندم هميشه:اسداللهی

saiideh

salame dobare ,mibakhshid ke dir kamente shere ghabliro mizaram,shere ghablio yebar khoondam felan, ama jonoonesho doost dashtam shayad chon mano be donyaye jonoonamize poshte saram mibord. merci bazam payande bashi,

لیثی حبیبی

درود بر شما که همچنان می نویسید. اگر حوصله و وقت یافتید به کلبه ی فقیرانه ی ما سر بزنید ، و از نظرات انتقادی خود ما را بهره مند سازید. لیثی حبیبی