صدایِ اردیبهشت

دلا از غصه سیاس/ اخه پس خونه ی خورشید کجاس؟/ قفله وازش می کنیم / قهره نازش می کنیم / می کشیم منتشو/ می خریم همتشو/ به خدا هیچکی به تاریکی شب تن نمیده/ موش کورم که میگن دشمن نوره/ به تیغ تاریکی گردن نمی ده /...

به نام ايزدِ عشق
نویسنده : پریسا سردشتی - ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٥ آبان ۱۳۸٦
 

تقدیم به:

          کسی که

                    نمی دانست پا جا پای خدایان گذاشته است

ح الف میم دال

قسم به پایانت

با شروعی از سه نقطه ها

به رمز گونه آمدنت

                      به شعر

                             به حرف

                                       و نزدیکی این دستها

با سایبان تو رفتن

                  تا آفتاب

و شب 

کویر شدن از سکوت

                       ترک برداشته

                                      فاصله ها

با قسمت چشم هایت شدن

رو به روی ایستادن به کوه

دست برداشته         از تمام آیه ها

برای خط بردن تو

انگشتهایی

           که رفته اند

                       تا سر گرفتن از کجا

با رو خوانی نفسهایت

تا بوی پیچیده

              به ملحفه های سفید

خوابی

که غوطه ور نامت شده

با رود

به گلایه بردن این سطرها

که نه خطی

             برای انکارت

نه

    این جنونٍ

               تن به آب زده ...                    

                         


 
comment نظرات ()